يا به موت و وارث از دست تو بيرون مىرود و به ديگران مىرسد ؛ پس ضبط كردن تو مال دنيا را و بذل نكردن در راه خدا ، باعث غنى ساختن ديگران و فقير ساختن نفس خود است ؛ پس سعى در تحصيل زياده از ضرورت خود ، بىجا و مضرّ است مگر از براى بذل در راه خدا ، و بعد از تحصيل ، نگاه داشتن آن نيز بىجا و مضرّ است مگر آنكه بذل كنى ، تا آنكه از براى تو باقى ماند ؛ فعلى هذا ، باعث بقاى مال از براى تو و غناى تو در دار آخرت ، صفت سخاوت است ؛ قدر اين صفت جليله را بدان و چنگ توسّل در آن زن ، تا به غناى يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ « 62 » و اصل گردى . « اللّهمّ اجعلنا من الفقراء فى الدّنيا لوجهك و الاغنياء فى الآخرة برحمتك يا ارحم الرّاحمين » « 63 » . * * *

--> ( 62 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 152 رجوع شود . ( 63 ) - بار خدايا ! ما را در دنيا در زمرهء فقرائى كه رو سوى تو دارند و در آخرت به رحمت خود از اغنيا قرار ده ، اى آن‌كس كه از همه مهربانترى .